Silverbeet

Het was afgelopen weekend heerlijk weer. Zo'n 20 graadjes... Wat doe je dan als je ega ook nog standby-dienst heeft in het Medical Centre hier 110 meter vandaan? Juist. Rond het huis blijven. En dus nagels lakken, korte broeken aan en 's avonds barbeknoeien. En dat hebben we met de familie Bruin gedaan. Erg geslaagd.
Vrijdag was overigens ook al een geslaagde dag. De kids hadden hun handen vol aan de cadeautjes die in de pakketjes zaten. Dank Pa! Dank Ellen! 's avonds heb ik Sliverbeet gekookt. Wat dat is? Een soort spinazie maar dan wat steviger.

Gisteren was de All Ford Classic Day hier bij ons om de hoek. Een grote, oude auto show. Wij hebben niet zoveel met auto's maar het was wel leuk om 'ns van dichtbij te zien. Ik moet er vandoor. Ik heb dienst in de Toy Library. Belangrijk.
Check this out

Orf

En uiteindelijk dan toch; ik (Tanja) heb een paar dagen gewerkt in Otautau. Een van de twee doktoren die er werkt is ziek. In Otautau was ze al ter ore gekomen (oa via mij) dat we momenteel in Winton met een ruime bezetting zijn, dus de keuze was makkelijk. En ik ben meteen gestrikt voor een dienst het hele weekend! Omdat het zo kort dag was gingen ze accoord met 2 dagen van 9-17 uur. De avonden en nachten zouden worden gedekt door de ambulancedienst. Hoe het precies in zijn werk gaat weet ik niet.
Gelukkig is het weekend erg rustig gebleven. Ik heb 4 patienten gezien.
Overigens heerlijk om de straat uit te lopen en op je werk te zijn. En tussen de middag thuis lunchen!
Ook het werk was interessant. Wel weer wennen aan een ander computersysteem en aan welke nurse wat doet.
Een van mijn eerste patienten kwam met de vraag of hij soms 'orf' had. Gelukkig had ik al wel eens van orf gehoord dus zat ik niet helemaal met mijn oren te klapperen. Orf is een huidaandoening mn gelokaliseerd aan de handen die vooral bij schapenboeren voorkomt. De schapen worden voor deze ziekte behandeld door de boeren en tijdens de behandeling kunnen de boeren besmet raken. Het geeft een soort blaasjes. Tijdens het consult hebben patient en ik de aandoening opgezocht op internet en de plaatjes vergeleken met zijn handen.
We kwamen gezamelijk tot de conclusie dat hij inderdaad leed aan orf. Weer wat geleerd.

Komende vrijdag werk ik ook nog een dagje in Otautau. En dan maar afwachten of de dokter in kwestie weer hersteld is...

Appeltaart

Ik ben afgelopen week tig keer op school geweest. Een ieder kent me al. Er is geen andere vader die zo vaak op het terrein te vinden is als ik.
Allereerst was ik er dinsdag j.l. Toen vierden we in de klas nog Marit d'r verjaardag. Als je goed luistert hoor je op de achtergrond 'lang zal ze leven'. Ik had ijsjes meegenomen voor het hele zwikkie. Blijer kon ik ze niet maken.

Miss Bernadette Crawford

Aan het eind van die dag is Marit een keertje met de schoolbus meegegaan. Spelen bij Courtney. Ik heb wel een beetje medelijden met de buschauffeur. Een herrie joh...
Omdat de klas van Marit binnenkort wordt opgesplitst was er op donderdag een gezamenlijke afscheidslunch gepland. Ik er weer heen. Dit keer overigens wel met een zelfgemaakte oerhollandse appeltaart onderin de 'pram' (kinderwagen). De oude juf is nogal internationaal georienteerd. Vandaar dat er naast mijn apple pie tijdens de lunch ook een spaanse omelet, japanse Sushi en nog wat Filipijnse gerechten werden uitgeserveerd. Op uitnodiging van de juf ben ik gelijk maar gebleven. Ook mijn belly moet gevuld. Liever bovenstaande dan wederom een getoaste sandwich.
Vandaag moest Ramon opnieuw op school wennen. Dus ik was er weer. Omdat Mees sliep kon ik rustig kijken naar het atletiekgebeuren van de kinderen. Deze wordt elke vrijdagmiddag gehouden. Ik zag onze kinderen (en de ca. 120 andere) o.a. hordenlopen, hoog- en verspringen en discuswerpen (superman). Erg grappig om te zien.

T heeft een tweetal dagen op de praktijk in Otautau gewerkt. Dat is aan het einde van onze straat (ik denk zo'n 110 meter lopen). Daarover binnenkort meer.

Foto's afgelopen week

Naschokken

De effecten van de naschokken van de aardbeving in Christchurch zijn tot in Heemskerk te voelen.
Heftig.................

Earthquake disaster Christchurch

Vanmiddag is er rond 13:00u opnieuw een aardbeving geweest in Cristchurch. Dit keer niet eens zo'n hele zware (6,3) maar wel eentje met desastreuse gevolgen. Het epi-centrum van de quake lag op maar 5km onder de oppervlakte. Naar het schijnt ligt het hele centrum van Chistchurch in puin. Verschrikkelijk. Het nieuws is er uiteraard vol van. Wij hebben er niets van meegekregen. Niets gevoeld.

Het popje is alweer 7

Gisteren is Marit 7 jaar geworden. Ze vierde haar verjaardag voor het eerst in de zomer. Dat is toch wel bijzonder. Ik weet nog als de dag van gisteren hoe 20/02/04 's avonds verliep; om 20:00u begonnen de weeen, om 20:15u heb ik gauw Sam naar bed gebracht, om 20:45u kwam de verloskundige uiteindelijk (net op tijd!), om 21:00u was het popje er en om 21:15u zakten we met z'n allen door het bed.

Enfin, 20/02/2011 verliep een stuk rustiger ;-)
We zijn afgelopen weekend in Dunedin beland. Een stad met zo'n 300.000 inwoners op 3 uur rijden hiervandaan. De reis ernaar toe verliep voorspoedig. Geen verkeerslichten, geen wegwerkzaamheden en geen files. Wel kronkelende wegen, de presidentiele highway (Clinton-Gore), heuvels, koeien, schapen en weiland. Fantastisch!
Ik had een huisje op een Alpaca-farm gereserveerd. Het lag boven op een berg vlak bij de stad. Er was ook een outdoor spa bij. Dat was een succes. Met name Ramon was niet uit het "zwembad" te slaan! Op zaterdagmiddag hebben we het centrum verkend. Net als alle nieuwe 1e jaars studenten. Die hadden hun introductieweek. Het zag er leuk en ongedwongen uit. Waren we nog maar 20 jaar jonger... In een leuke pizzatent genaamd Filedelfio's hebben we later op aanraden van de Alpaca-boer gegeten. Doen!
Dunedin heeft een groot schiereiland (Peninsula). Daar moet je heen. Dus nadat we uitgebreid hadden gezongen voor Marit zijn we die kant op gereden. Het uiterste puntje ligt zo'n 30km verderop. De weg erheen is erg bochtig en smal maar wel heel mooi. Op het schiereiland hebben we het aquarium aangedaan en het Royal Albatros Centre. Both very impressive....
Marit mocht zeggen waar we het avonddiner gingen nuttigen. Op sterk aanraden van Sam werd dat dat ding met de grote M. Het was een verschrikkelijk smerige M. Het stonk er en er lag allemaal eten op de grond. Dat doen we daar niet meer.
Vandaag hadden we ook nog. In het Otago museum kun je wel 2 dagen rondstruinen. Maar met 4 kinderen is dat niet verstandig. Dus dan wordt het het Tropical Forest. Hier fladderen zo'n 1.500 vlinders rond die zo nu en dan op je gaan zitten. Erg grappig.



In de loop van de middag zijn we teruggekeerd naar Otautau.

Check this out Dunedin

Wist je dat?

• Er gedoe is over de melkprijs? We betalen nu bijna 5 dollar (bijna 3 euro) voor 2 liter melk. En dat terwijl er dus honderdduizenden koeien hier in de achtertuin grazen. De grap is dat Fonterra, waar 11.000 boeren lid van zijn, zich extreem goed hebben georganiseerd en 95% van alle melkproducten wordt geexporteerd (naar m.n ZO Azie). Op de wereldmarkt wordt de prijs bepaald en die is nog nooit zo hoog geweest. De chinezen hebben melk en kaas ontdekt. Fonterra is de grootste exporteur van melkproducten ter wereld. Zij verkopen zo'n 15 biljoen liter melk per jaar en hebben 450 milktanks rijden die 24 uur per dag, 7 dagen per week de boerderijen afgaan en de melk ophalen.

• Elton John eind november 2011 naar Dunedin komt en men daar nu al helemaal verheugd over is? Er zijn niet zoveel 'grote' artiesten die NZ aan doen en al helemaal niet het zuidereiland. Alles is betrekkelijk.
• Het netball seizoen aan is gebroken. Het leek mij ook wel wat. Ik kwam er alleen onlangs achter dat het alleen voor vrouwen is. Heb ik dat. Het is overigens een soort korfbal.
• Dan maar rugby. Ik heet tenslotte al Black. Dan zou ik zo moeten kunnen doorstoten naar de All Blacks. Op 10 september is tijdens de Worldcup de kraker 'Schotland - Roemenie' in Invercargill. Ik ga er met de andere Zwarte mannetjes naar toe.