Invoice

Vandaag viel onderstaande rekening in de bus. Ik zou haast zeggen; uiteraard weten ze ons aan de andere kant van de wereld wel te vinden als er geld te halen valt.
Maar ik moet ze meegeven. Moeite is er wel voor gedaan (uit Houten, naar Neuseeland, gefrankeerd en France).

Lars

Ik zeg wel eens gekscherend; een bier is geen bier.
Dat geldt eigenlijk ook voor een petlammetje. Zo'n beest staat normaliter in de wei met z'n moeder, tantes en neefjes en nichtjes. Zusjes/broertjes gaat vaak niet want daar kan moeder niet voor zorgen.
En wat wil nu het geval. Onze huisleverancier van lammetjes had laatst een triple. Oftwel moeder had er 3 gekregen. Of wij er nog niet eentje zo nu en dan een fles konden geven. Lars is z'n naam.

Voor Wollie natuurlijk super gezellig. Voor onze kiddies opnieuw een geschenk uit de hemel.
En voor mij? Ik sta regelmatig in de pies en ruim overal keutels op, maar verder gaat het goed met me.

How cute

Leuk sfeertje

De openingsceremonie van RWC 2011 afgelopen vrijdagavond in Auckland's Eden Park was fantastisch. Het leek wel of het stadion in lichterlaaie stond. Dat de All Blacks ook nog eens overtuigend van Tonga wonnen maakte het feest helemaal compleet.
Ook de wedstrijd tussen Scotland en Romania gistermiddag mocht er zijn. Het was een leuk sfeertje. Het gros van de supporters staat en alle supporters staan gewoon door elkaar.
Ik snap de spelregels nog steeds niet maar dat mag de pret niet drukken. Sam's vriendje Jonty hadden we meegenomen. Zelf in het team van Otautau is hij een echte nummer 10 ( In NZ een zgn First-Five-Eights).

De Schotten trokken uiteindelijk (gelukkig) toch aan het langste eind. Meer indrukken van het rugby staan hier

RWC 2011

Het is zover. Er is jaren naar toegeleefd. Vanavond trappen de All Blacks af tegen Tonga.
In 1987, toen het toernooi (voor het eerst) in eigen land werd gehouden, wonnen de All Blacks de Trophy. Daarna waren ze telkens favoriet maar grepen ze keer op keer net naast de titel. Een beetje vergelijkbaar met het NL-elftal. Ze zijn nu opnieuw een van de favorieten. Op 23 oktober a.s. zullen we het weten. Wij slijten dan onze laatste dagen in Christchurch.
Vandaag worden de kiddies in zwart op school verwacht. Voor ons is dat niet zo moeilijk. We zijn allemaal al Zwart (op T na dan).

Morgen gaan we naar een RWC wedstrijd. Om een beetje de sfeer te proeven. Ik heb m'n kilt al klaarliggen. Zoals het hoort draag ik er niets onder. Foto's volgen. De wee-one is er ook al helemaal klaar voor:

Messi play

Tatatatatara.
Opnieuw krijg ik er een certificaat bij. Na mijn referee-course heb ik nu ook Playcentre Course 1 met succes afgerond. Ik weet nu hoe je fingerpaint en playdough maakt en ken de beginselen van Te Whāriki. Altijd handig. Voor Mees neem ik tegenwoordig steeds schone kleren mee. Hij smeert wat af met de verf, klei en het water (recognising learning and extending learning).

Ik hoor het jullie vragen... Hoe gaat het met Wollie?
Met Wollie gaat het uitstekend. Ze krijgt 4x per dag een flesje, groeit behoorlijk en staat een stuk steviger op haar poten. Tjongejonge wat kan zo'n beest voor je voeten lopen.
Wollie wordt met name door Marit, maar zeker ook door Mees en de andere jongens behoorlijk geknuffeld. Hoe vind je deze?

Wollie geniet van de aandacht en het voorjaarszonnetje

Ik heb nog wat foto's van afgelopen week op een rijtje gezet. Ze staan hier

Eindelijk

Normaliter is het de 3e zondag in juni raak; nu moest ik dit jaar helemaal wachten tot de 1e zondag in september.

Maar ze hebben voor me gezongen, lieve kaartjes geschreven en een paar kadootjes voor me gekocht. Wat heb ik toch een schatjes.........

Small Whites

Vandaag hebben we van de voetballertjes afscheid genomen. Best gek. Het klinkt meteen ook zo definitief. Maar deze mensen zien we waarschijnlijk niet meer temeer de meeste kinderen in Winton wonen.
Sam moest vandaag strijden om de 3e plek van de Cup-Trophy.

In de modder hebben ze Old Boys Gunners met 3-0 verslagen. Sam heeft 2x gescoord. Een keertje vanuit een corner. Harry, z'n enige rivaal, vond 1x het doel. Uiteindelijk heeft Sam over de hele competitie 57 keer gescoord en Harry 56 keer. Een uniek duo! Ook Harry heeft e.e.a. op zijn weblog geschreven.
Reken maar dat ze Sam volgend seizoen gaan missen!

Het gouden duo van de 9/10 grade 2011

Na afloop van de wedstrijd is het hele team gaan bowlen. Succes altijd verzekerd. We kunnen terugkijken op een hele geslaagde periode bij de Winton Warriors 9/10 grade.