Southend United Dragons

Altijd lastig. Uit tegen de Southend United Dragons. Vanaf zaterdag gaat het gebeuren.

De voorlopige selectie van the 10th grade team of the Winton Football Club Inc.
Henry Bartrum, Andre Burnett, Dominic Carston, Nicole Davis, Grace Keen, Julia Kyte, Nicholas McLeish, Harry Milligan, Henry Wilson, Sam Zwart.

Southern Steel

Jullie hebben Tata Steel. Wij hebben Southern Steel.
Terwijl ik gisteravond het stukje over Pounawea zat te typen was T present bij een Netball wedstrijd in Invercargill. Het publiek was behoorlijk grijs en gemiddeld 50+.

Erik (die van Tata Steel) denkt dat Netball basketball is voor vrouwen. Volgens T is het een soort handbal met een vleugje korfbal. Vanaf volgende week meer over Netball. Want dan zit Marit er ook op en kan ik er over meepraten.

Leuke meiden, dat wel

Pounawea

Ik had ze ooit eens op Animal Planet gezien. In een documentaire. Toen vielen ze pinquins aan en vraten ze op. Nu waren ze er echt. Twee stuks. Eentje lag er te luieren op het strand en de ander kwam net de zee uit. Echte sea-lions. Dus niet van die schattige zeehondjes. Nee zeeleeuwen! Ze wegen wel 200 kilo en zijn immens.

Daar sjokt ie over het strand

In Suray Bay (vlakbij Cannibal Bay (leuke naam)) komen ze vaker. Daar waren we gisteren. We moesten er hoognodig weer eens op uit. Dus afgelopen zaterdag zijn we opnieuw naar De Catlins gegaan. Dit keer in het noorden in Pounawea. Het ligt op zo'n 2 uurtjes rijden van Otautau. Jack's Blowhole is een must, net als Kaka Point. We hebben weer behoorlijk gewandeld. Heerlijk. En het Holiday-house was weer van alle gemakken voorzien. Ik zou haast zeggen, uiteraard een open haard en dit keer zelfs een biljartkamer. Altijd leuk.

Als je/ze Vegemite lekker gaan vinden moet je oppassen. Dat beginnen ze echte kiwi's te worden.  

Niet te hachelen

Bekijk hier de overige foto's van afgelopen week.

Ik ben om

Eerst was ik nogal sceptisch en cynisch over Otautau-school. Ik had 't idee dat onze kinderen er maar wat zaten te lummelen en te niksen. Nu we hier wat langer zitten, onze kinderen de taal steeds beter gaan beheersen en ik ook regelmatig mijn neus op school laat zien, ben ik een stuk genuanceerder geworden.
Als ouder kun je op Otautau-school ten alle tijden binnenvallen en even aanschuiven/meeluisteren.
Op Otautau-school worden ook veel dingen met de hele school gedaan. Jonge en oudere kinderen mengen behoorlijk. Men is bijvoorbeeld nu bezig om een Dramarama (soort musical) voor te bereiden.
In de klas van Sam hebben ze onlangs een rups die later ontpopte tot vlinder van A-Z gehad. Op internet hebben ze van alles over rupsen/vlinders erbijgehaald. Deze vlinder is nu bij ons thuis. Waarom weet ik eigenlijk niet. Ook de muis Rufus leeft nog steeds.
Op donderdagmiddag gaat een klein clubje een taart maken. Die vervolgens met de hele klas later wordt opgegeten. En Sam zag ik laatst samen met de juf een aantal plantjes planten, water geven en onkruid wieden. Geweldig!
Als de juf merkt dat de aandacht enigszins verslapt gaat ze of even buiten met de klas een rondje rennen of er wordt gezongen. Ik heb ze al een aantal keer uit volle borst een aantal liedjes vanaf Youtube mee horen zingen. Op dit moment zijn Katie Perry (Fireworks) en Pink (Perfect) helemaal in.
Ook ben ik om voor wat betreft het uniform. Wat truttig dacht ik. Maar nee. Geen gedoe en onderscheid meer. Gewoon gelijke monnikken, gelijke kappen. En met z'n allen wordt geluncht. Aan een aantal pickpickttafels of op het gras eet iedereen gewoon z'n broodje op (dit is om 12:45u). Wat nou tussen de middag naar huis. Gekkenwerk.
Tenslotte; alle kinderen gaan van maandag/vrijdag van 9:00-14:55u naar school. Niets onderbouw op vrijdagmiddag vrij en de hele school op woensdagmiddag. Wel zo consequent en makkelijk.
En na iedere term (semester) zijn er twee weken vakantie.

Ik wou dat ik nog 7 was en hier de school kon doorlopen.



De school op Elles Road



In iedere man schuilt een

Nou? Juist een pyromaan.
Sam heeft het van zijn opa uit Castricum. Die houdt er wel van. En ik ben er ook niet vies van. Zodra de zon hier achter de bergen is verdwenen koelt het rap af. En aangezien we voor de electriciteit moeten betalen en het hout niet, kiezen we voor het laatste. Dus na tea (avondeten) maken we tegenwoordig de haard aan. Zoals mij dat is geleerd; krantenproppen onderop, een eierdoos erop, kleine houtjes er overheen en als dat allemaal brandt de grote blokken.
Erg gezellig en knus.

Lekker porren in het vuur

Voorlopig de laatste?

Ik hoor het je denken... Geen berichtjes meer op de blog voorlopig? Tuurlijk niet.
Voorlopig de laatste barbeque in NZ. Althans dat denken we. In NL worden de dagen langer en het weer eindelijk beter, hier hebben we 's avonds de haard aan en moeten we de wekker zetten omdat het 's ochtends nog zo lang donker is. En een verschil in temperatuur. Overdag is het vaak nog rond de 20 graden. 's Nachts zo rond de 4. Het hele huis kent enkel glas en is vrijstaand. Dat wordt nog wat als het straks echt gaat vriezen. Enfin, dat is voor latere zorg.
Wij hebben een fantastisch weekend achter de rug. Bij de Toy Library kun je een Bouncing Castle huren. Past makkelijk in de voortuin. En wat dacht je hiervan. Een omgebouwde auto die als barbeque dient. Past ook makkelijk in de voortuin.

Erg leuk. Het feestje van Marit en Ramon was erg geslaagd. Een beetje jammer dat er niemand uit NL is langsgeweest.
Vandaag zijn we nog in Thornbury beland. Daar was een tractorshow. Voornamelijk hele oude voertuigen. Je verzint het niet.



Voor een impressie klik hier

Pot Luck

Er zijn nog kaarten/stoelen beschikbaar! Maar dan moet je wel snel reageren.
Dus als je dit leest en je hebt morgenmiddag niets te doen dan ben je van harte uitgenodigd voor ons feestje! We vieren dat Marit en Ramon onlangs een jaartje ouder zijn geworden.
Om 5 p.m. gaat de barbeknoei aan. Verder is het een Nieuw Zeelandse gewoonte om je eigen eten en drank mee te nemen. En wat er over is weer mee terug te nemen! We doen niet aan lijstjes. Het is gewoon Pot Luck. See ya.....