Athletics Day

Het stond al lang op de agenda; Athletics Day (vrijdag 11 maart).

Maar omdat het toen pokkeweer was werd het uitgesteld tot de eerstvolgende mooie, droge dag. Dat had maandag j.l. kunnen zijn alleen hadden de Erwin Krollen regen en gustie winds voorspeld. Niet dus. Dinsdag was echt druilerig maar woensdag (gisteren dus) was het heerlijk weer en kon de Athletics Day doorgaan. In ver- en hoogspringen blinken de Dutchies niet uit maar met hardlopen kunnen ze aardig meekomen. Alledrie in de finale! Sam werd uiteindelijk 4e, Marit 3e en Ramon ook 4e. Net niet goed genoeg om volgende week mee te kunnen doen aan de Western Athletics Day.
Ook wel net zo rustig ;-)



Zo'n sportdag kan niet doorgaan zonder hulp van verschillende ouders. Dus nadat ik Mees in de sandpit had gezet ben ik gaan barbeknoeien. In het zonnetje heb ik 100 sausages gebakken. Geweldig!

Hier staan nog wat foto's (Otautau Athletics)

AOTEAROA

Zo noemen de Maori's Nieuw Zeeland. Het betekent land van de lange/grote witte wolk. Nou, dat klopt. Die zie je hier geregeld. Vrijwel elke dag. Alleen vandaag niet. Vandaag was een zonovergoten dag. En wij zaten lekker binnen. Te kijken naar NZ's (Aotearoa) very own circus. En heel belangrijk ....animal free.

Wij hebben onze eigen clown op de Chester Street. Die is 10 maanden oud.
Check this out.

Wist je dat?

• De kids tegenwoordig met z'n drietjes op de fiets naar school gaan. Heel stoer.
• Flip van de week gevraagd is een cake te maken voor een uitvaart. We hebben geen idee wie er onder de zoden ligt maar het is gebruikelijk om iets te maken.
• Flip opnieuw heeft meegeholpen een appeltaart te maken. Dit keer voor Sam's klas.
• We onlangs een muis in huis hadden maar dat deze in een valletje is gelokt. De hagelslagen staan weer veilig in de kast.
• Flip een deuk in de achterkant van z'n Van heeft gereden. Hij zat niet op te letten. Het is ondertussen al wel weer verholpen.
• Mees ondertussen het hele huis doorkruipt. Eerst nog op z'n buik maar de laatste dagen al op handen en voeten. Het wordt steeds meer opletten geblazen.
• Ramon 's avonds geen fles melk meer drinkt. Hij is nu 5 en dan wordt 't wel wat. Nu nog z'n n8luier.
• Sam iedere donderdagochtend de Donald Duck in de brievenbus krijgt en deze in een teug uitleest.
• De dames vandaag allebei bij de kapper zijn geweest. Ze zien er weer piekfijn uit.
• Er vandaag een garage-sale is gehouden en we er weer een berg speelgoed bij hebben. De opbrengst gaat naar het Christchurchfonds.
• We vannacht een logeetje hebben. Sam heeft gisteren bij Kieran geslapen. Nu zijn de rollen omgedraaid. Kieran heeft een prachtig CUBS (een soort Scouts) tenue.

Indruk van afgelopen week

Net na de maaltijd

Too bad, too bad.

De ouders van Saskia (Mostert) uit Castricum stonden gisteren rond de lunch bij ons voor de (vaste) deur. Ze zijn aan het rondreizen. Ze hadden ons zondagavond thuis en maandagochtend op onze mobiel gebeld. Alleen hebben wij dat niet gehoord en zaten wij (nog) in Manapouri.
Later zag ik dat hun smsje om 12:33u was gestuurd. Wij waren om 13:00u thuis. Een half uurtje. Aangezien ze vanuit Te Anau kwamen hebben we ook nog eens hetzelfde stuk gereden. Nogmaals erg jammer. Niets meer aan te doen.

Bake for Quake

De aardbeving van 2 weken geleden houdt de gemoederen nog steeds erg bezig. In sommige wijken in Christchurch is nog geen electriciteit, water en/of sanitair aanwezig. Veel mensen zijn de stad ondertussen gevlucht. Het schijnt dat 10.000 woningen moeten worden afgebroken. Ook wij hebben er zijdelings mee te maken. Zo is er hier in het dorp een aantal families tijdelijk komen wonen. Vaak hebben zij hier familie of vrienden. En de Christchurch kinderen zitten ondertussen op Otautau-school.
Afgelopen vrijdag (Ramon's eerste dag) was een Mufti-day. Dus (helaas) geen uniform voor Ramon maar een zwarte broek en rood shirt (de kleuren van Canterbury). Een ieder werd verzocht 2 dollar te doneren en ook de opbrengst van de ijsjesverkoop van j.l. vrijdag gaat naar het Christchurch-fonds.
Hieronder een impressie van Ramon's eerste dag (afgelopen vrijdag).

Als je goed zoekt vind je ze alle 3



Zwart en rood (Canterbury kleuren)



Doubtful Sound

Het moest er een keer van komen. Nadat we in 1999 de Milford Sound hebben bevaren was het afgelopen zondag de beurt aan de Doubtful Sound. Er valt in het gebied gemiddeld meer dan 5 meter regen per jaar (one of the wettest spots on the planet) maar we hadden geluk. Het was heerlijk weer en geweldig.
De boot vertrok om stipt 8:30u (wekkertje!) met nog zo'n 50 ouwe vellen (waaronder veel Hollanders) vanuit Manapouri. We zouden het op een dag kunnen doen maar dat doen we niet. Tuurlijk niet. We huren gewoon opnieuw een geweldige crib vlakbij. Een prachtig stulpje opgeleverd in oktober 2010. In zo'n huis is dan ook meteen alles aanwezig: koffie, thee, bakspullen, dvd'tjes, spelletjes, boeken, alle soorten beddengoed etc. Erg prettig.

Enig idee wat een Sound is? Welnu, het is een door de ijstijd ingesleten Fjord met reusachtig steile wanden, diep helder water en prachtige eilanden en vergezichten. En daarnaast uiteraard de andere flora en fauna. We hebben vogels gezien en gehoord, 4 pinquins kwamen voorbij zwemmen (erg zeldzaam) en we hebben een hele kolonie zeehonden gespot.

Kijk zelf maar.

Well done, Marit

High Five!

Don Ketel Sejamo (Ramon) is vandaag 5 jaar geworden. Hieperdepiep hoera!
We hebben er lang naar uitgekeken want nu mag ie eindelijk naar school. Dat doen we vanaf morgen. Maar uiteraard hebben we vandaag eerst feest gevierd. Thuis, op de peuters en in de buurt van het zwembad. Het was een geweldige dag met mooie cadeau's (m.n. Hotweels) en heerlijk weer !
Hier wat pictures van 03/03/2011